Ancona: de poort naar de Conero

Ancona, gesticht door Griekse kolonisten uit Syracuse, heeft een perfect intacte Romeinse boog en de meest directe toegang tot het Parco del Conero, de berg die zich in de Adriatische Zee stort.

Het centrum, tussen de haven en de heuvel Guasco, bezoek je gemakkelijk te voet, al moet je een paar keer omhoog.

De Arco di Traiano, in 115 n.Chr. opgericht ter ere van de keizer die de haven van de stad uitbreidde, is een van de best bewaarde Romeinse bogen van de Marche.

Als je naar de heuvel Guasco klimt, bereik je de Cattedrale di San Ciriaco, gebouwd op een oude tempel gewijd aan Venus, met een plattegrond in de vorm van een Grieks kruis, zeldzaam in Midden-Italië.

Als je naar de haven afdaalt, wandel je langs de Passetto, een witte klif waar met de hand uitgehakte grotten nog steeds dienstdoen als schuur voor de boten van de plaatselijke vissers.

Tegen de avond kun je het best naar het Parco del Conero gaan, waar de berg zich rechtstreeks in zee stort en enkele van de mooiste stranden van de centrale Adriatische kust vormt.

De grotten van de Passetto, in de twintigste eeuw met de hand uitgehakt door de inwoners van Ancona, zijn nog steeds privébezit en gaan van familie op familie over als kleine bergplaatsen aan zee.

De Monte Conero, bijna vijfhonderdzestien meter hoog, is een zeldzaam geval aan de hele Italiaanse Adriatische kust van een berg die zich rechtstreeks in zee stort, zonder tussenliggende kustvlakte.