Wat er echt gebeurt tijdens het opstijgen en landen

De snelheden die de start bepalen

Bij de start horen drie drempels, die voor elke vlucht worden berekend op basis van gewicht, baan en weersomstandigheden: V1, de beslissingssnelheid waarboven de startrun niet meer veilig afgebroken kan worden; Vr, de rotatiesnelheid waarbij de piloot de neus optilt; V2, de minimale snelheid voor de eerste klim na het loskomen. Vanaf het loslaten van de remmen tot het moment dat de wielen de baan verlaten duurt het doorgaans 30 tot 50 seconden, afhankelijk van het vliegtuigtype, het startgewicht en de lengte van de baan.

Wat de geluiden in de eerste minuten van de vlucht veroorzaakt

De metalen klik die je een paar seconden na het loskomen hoort, is vrijwel altijd het intrekken van het landingsgestel: de wielen worden in hun schachten opgetrokken en de kleppen sluiten zich, een mechanische handeling die enkele seconden duurt. De verandering in het motorgeluid kort daarna komt doordat het vermogen wordt teruggebracht van maximaal startvermogen naar klimvermogen, ingesteld om brandstofverbruik en geluidsoverlast op de grond te beperken.

Hoe de landing wordt berekend

De daling naar de baan volgt een naderingspad met een constante helling, meestal ongeveer 3 graden, die de piloten aanhouden door het motorvermogen en de stand van het toestel voortdurend bij te stellen. In de laatste minuten voor het neerkomen compenseren kleine correcties wind en resterende turbulentie: ongelijkmatige hoogteveranderingen in deze fase zijn normaal.

Waarom het geluid direct na de landing toeneemt

Het harde geluid zodra de wielen de grond raken, is de omkering van de stuwkracht (thrust reverser): de motoren sturen een deel van de luchtstroom naar voren om het vliegtuig af te remmen. Dat is een standaardprocedure op bijna alle lijnvluchten en geen teken van een harde landing. Wie meer moeite heeft met de angst voor het opstijgen dan met de geluiden, vindt praktische tips in deze gids.

Als een geluid tijdens het opstijgen of landen je zorgen baart, probeer het dan eerst bij een van deze fasen onder te brengen voordat je schrikt: in de overgrote meerderheid van de gevallen hoort het bij een voorziene procedure en is het geen afwijking.