Triëst: koffie en Habsburgers aan de golf

Omringd door Oostenrijks-Hongaarse paleizen geldt het Piazza Unità d'Italia als het grootste plein van Europa dat aan zee ligt.

Op een paar stappen afstand strekt de Molo Audace zich uit over het water tot het punt waar in 1918 de eerste Italiaanse troepen de stad binnenkwamen.

Als je naar de heuvel van San Giusto klimt, kom je bij het Romeins Theater uit de eerste eeuw n.Chr., pas aan het begin van de twintigste eeuw weer aan het licht gebracht nadat het eeuwenlang onder de huizen van de middeleeuwse wijk erbovenop was begraven.

In de middag loont het de moeite om net buiten de stad het Kasteel van Miramare te bezoeken, tussen 1856 en 1860 gebouwd in opdracht van aartshertog Maximiliaan van Habsburg op een rotsrug die in de golf uitsteekt.

Maximiliaan verliet Miramare om keizer van Mexico te worden en werd een paar jaar later gefusilleerd: men zegt dat het kasteel, gebouwd voor een leven dat hij nooit echt heeft gehad, sindsdien de reputatie van ongeluk draagt.

In de historische cafés in het centrum, waar vroeger schrijvers als James Joyce en Italo Svevo kwamen, voel je nog steeds een sfeer die meer op Wenen lijkt dan op de rest van Italië.