Carcassonne: de grootste middeleeuwse vesting van Europa

Wie langs de dubbele muren van Carcassonne loopt, in de negentiende eeuw gerestaureerd door architect Viollet-le-Duc, ziet tweeënvijftig torens die in verschillende tijdperken zijn gebouwd, van de Gallo-Romeinse tijd tot de middeleeuwen.

Binnen de citadel herbergt het Château Comtal, de residentie van de middeleeuwse burggraven, een lapidarium met vondsten die tijdens de negentiende-eeuwse restauraties zijn geborgen.

Op loopafstand bewaart de basiliek van Saint-Nazaire-et-Saint-Celse, romaans en gotisch tegelijk, glas-in-loodramen die tot de oudste van de regio Occitanië behoren.

Tegen de avond bieden de steegjes van de citadel, inmiddels bezet door toeristenwinkels, toch nog authentieke blikken op de best bewaarde middeleeuwse architectuur van Frankrijk.

De negentiende-eeuwse restauratie van Viollet-le-Duc, die Carcassonne weliswaar redde van een door de Franse regering al besloten sloop, bracht ook enkele architectonische vrijheden met zich mee die niet altijd trouw zijn aan het oorspronkelijke middeleeuwse aanzien, zoals de kegelvormige daken van de torens.

Zonder de bewustmakingscampagne onder leiding van de schrijver Prosper Mérimée halverwege de negentiende eeuw zou de vesting zijn gesloopt om de bouwstenen te hergebruiken, zoals al was gebeurd met andere Franse vestingwerken uit die tijd.