Beiroet in één dag: wat te zien

Beiroet ligt aan de Middellandse Zee met een centrum dat steen voor steen is herbouwd na de jaren van de burgeroorlog, waar een moskee en een kathedraal nu hetzelfde plein delen.

De hoofdstad van Libanon, al duizenden jaren een kruispunt van culturen, mengt Romeinse ruïnes, Ottomaanse architectuur en hedendaagse zaken in een stad die van haar veerkracht een kenmerk heeft gemaakt.

Het centrum van Beiroet verdient de eerste uren van de dag: rond het Place des Martyrs, het symbool van de stad, staan naast elkaar de Mohammad Al-Amin-moskee, met haar blauwe koepel, en de Maronitische Sint-Joriskathedraal, een directe getuige van het Libanese religieuze samenleven.

Op een paar stappen liggen de Romeinse opgravingen in het centrum, met resten van baden en zuilen die tijdens de wederopbouw na de oorlog in de jaren negentig weer aan het licht zijn gekomen.

Loop je verder naar zee, dan kom je bij de Corniche, de lange kustpromenade waar de inwoners van Beiroet bij zonsondergang samenkomen tussen koffieverkopers en vissers met een hengel.

Voor de lunch bieden de zaken in het centrum of aan de Corniche Libanese meze, het assortiment kleine gerechten dat de basis vormt van de keuken van het land.

In de middag voert de Corniche naar de Duivenrotsen, de twee natuurlijke bogen die bij Raouché uit de zee oprijzen en het fotografische symbool van de stad zijn geworden.

Gemmayzeh en Mar Mikhael, de wijken met de kleurige Ottomaanse huizen, zijn daarentegen het hart van het nachtleven en de creatieve scene van Beiroet.

Als de avond valt, zijn de zaken in Mar Mikhael de meest voor de hand liggende plek om te dineren, tussen livemuziek en terrassen die tot laat vol zitten.

Het Place des Martyrs, de Romeinse opgravingen en de Corniche volstaan om de gelaagdheid van Beiroet te laten zien, terwijl de keuze in de middag tussen de Duivenrotsen en Gemmayzeh het plaatje completeert met de natuurlijke of de nachtelijke kant.

Het Nationaal Museum, met zijn Fenicische vondsten, en een uitstapje naar Byblos, even naar het noorden, blijven hoofdstukken voor een tweede reis. De Duivenrotsen die bij zonsondergang uit de Middellandse Zee oprijzen, zijn misschien wel de scherpste herinnering aan Beiroet.