Alghero: de Catalaanse ziel van Sardinië

De smalle straten van het historische centrum van Alghero bewaren nog steeds tweetalige borden in het Italiaans en het Algherees, de Catalaanse variant die door een deel van de lokale bevolking wordt gesproken.

Op een paar stappen afstand mengt de Kathedraal van Santa Maria Catalaans-gotische en renaissance-elementen die zich in eeuwen van verbouwingen hebben opgestapeld, met een achthoekige klokkentoren die vanuit een groot deel van het historische centrum te zien blijft.

Als je over de Bastioni langs de zee loopt, zie je de meest gefotografeerde zonsondergangen van de stad, tussen de oude Spaanse vestingwerken.

In de middag brengt een boot je naar de Grotten van Neptunus, een zeegrot op de landtong van Capo Caccia, die je ook te voet kunt bereiken via zeshonderdvierenvijftig treden die in de rots zijn uitgehouwen.

Wie de trap kiest in plaats van de boot om de Grotten van Neptunus te bereiken, moet daarna datzelfde hoogteverschil weer te voet terug omhoog: een detail dat veel gidsen vergeten te benadrukken voordat je vertrekt.

Het Algherees, hoewel afgeleid van het middeleeuwse Catalaans dat de Aragonese kolonisten meebrachten, heeft zich eeuwenlang geïsoleerd ontwikkeld en is tegenwoordig slechts gedeeltelijk begrijpelijk voor wie het Catalaans van Catalonië spreekt.