Virgin Australia Regional: de vloot Fokker 100 en Airbus A320 na het afscheid van de ATR-toestellen

Geschiedenis en positionering

Virgin Australia Regional Airlines is de regionale afdeling van de Virgin Australia-groep, ontstaan om mijnbouw- en regionale routes te bedienen met een vloot die afwijkt van die van de moedermaatschappij. Na in 2020 de activiteiten met de ATR 72 te hebben beëindigd, toen de bewindvoering ertoe leidde dat alle toestellen aan de leasemaatschappijen werden teruggegeven om de kosten tijdens de crisis te beperken, vliegt ze vandaag uitsluitend met jets, een keuze die haar onderscheidt van de meeste vergelijkbare regionale maatschappijen. De regionale afdeling blijft minder zichtbaar voor het grote publiek dan het hoofdmerk Virgin Australia, al deelt ze dezelfde veiligheidsnormen en operationele procedures.

De vloot

De vloot bestaat uit dertien Fokker 100's, toestellen die niet meer worden gebouwd maar nog steeds efficiënt zijn op korte routes en gewaardeerd worden voor hun vermogen om vanaf kortere landingsbanen te opereren, en zes Airbus A320-200's voor de regionale routes met hogere vraag. De keuze om de turboprops los te laten onderscheidt Virgin Australia Regional van andere Australische regionale maatschappijen zoals Rex of Airnorth, die een belangrijk turbopropaandeel behouden. Het onderhoud van de Fokker 100's, toestellen die niet meer worden gebouwd, vereist een nauwkeurig beheer van de beschikbaarheid van reserveonderdelen op de secundaire markt.

Routes en netwerk

De Fokker 100's bedienen vooral de chartertroutes naar de mijnbouwlocaties van West-Australië en Queensland, een bedrijfssegment dat via langetermijncontracten met bedrijven stabiele en voorspelbare inkomsten genereert, terwijl de A320's regionale routes bedienen die openstaan voor het grote publiek en een hogere vraag hebben. De chartertroutes naar de mijnbouwlocaties van West-Australië blijven de stabielste kern van de activiteiten van de afdeling, minder blootgesteld aan schommelingen in de algemene toeristische vraag.

Tarieven en bagage

Op de chartertroutes voor de mijnbouw wordt het ticket doorgaans rechtstreeks door de werkgever beheerd en betaald via bedrijfsovereenkomsten, terwijl op de A320-routes die openstaan voor het grote publiek de tariefstructuur de standaard van het merk Virgin Australia volgt, inclusief vergelijkbare bagagevrijstellingen.

Aan boord en service

Op de A320-routes die openstaan voor het publiek volgt de service aan boord de Virgin Australia-standaard, met drankjes en snacks beschikbaar; op de Fokker 100's die worden gebruikt voor de mijnbouwchartervluchten is de service basaler, passend bij het vervoer van ploegenwerkers in plaats van toeristisch reizen.

Wat passagiers zeggen

Een groot deel van het verkeer is zakelijke charter gekoppeld aan de mijnbouwsector, waardoor er minder publieke beoordelingen zijn dan bij algemene lijnmaatschappijen. Wie op deze routes vliegt, meldt een basale maar stipte service, in lijn met de behoeften van de strikte werkroosters die typisch zijn voor de winningssector, waar een vertraging directe gevolgen kan hebben voor de planning van de ploegendiensten in de mijn. De weinige beschikbare publieke beoordelingen komen vooral van mijnwerkers die gewend zijn aan dit type verbinding op vaste roosters.

• Stipte service, in lijn met de strikte werkroosters van de mijnbouwsector.
• Servicestandaard in lijn met die van het hoofdmerk Virgin Australia op de A320-routes.
• Volledig jetvloot, zonder de bereikbeperkingen van turboprops.
• Fokker 100-vloot gewaardeerd voor de inzet op kortere landingsbanen in mijnbouwgebieden.

• Een groot deel van de capaciteit gewijd aan zakelijke charter, niet aan algemene lijnvluchten.
• Beperkte publieke beschikbaarheid op veel routes die voorbehouden zijn aan chartertverkeer.
• Kleiner publiek netwerk dan regionale maatschappijen die zich op algemeen passagiersverkeer richten.
• Minder publieke zichtbaarheid dan het hoofdmerk Virgin Australia.

Virgin Australia Regional is vooral zinvol voor wie in de mijnbouwsector werkt of een afgelegen locatie in West-Australië moet bereiken met een door de werkgever georganiseerde chartervlucht, minder voor de gewone reiziger die op zoek is naar een openbare lijnvlucht. Wie rechtstreeks via de website een ticket wil boeken, moet eerst controleren of de gewenste route daadwerkelijk openstaat voor publieke verkoop of is voorbehouden aan zakelijk chartervervoer.