Reykjavík: van de lavakerk tot de walvishaven

De Hallgrímskirkja, bijna vijfenzeventig meter hoog en in 1986 voltooid na eenenveertig jaar bouwen, herneemt in de gevel de basaltzuilen die typisch zijn voor de IJslandse kust en biedt vanaf de toren het ruimste uitzicht over de stad.

Als je via Laugavegur, de belangrijkste winkelstraat, naar de haven loopt, kom je bij de Harpa, een concertzaal uit 2011 met glazen panelen in geometrische vormen die ook door basalt zijn geïnspireerd.

Direct aan de kade ernaast is de Sólfar, een stalen beeld in de vorm van het skelet van een Vikingschip, door de kunstenaar bedacht als een ode aan de zon en niet als echte historische verwijzing.

Aan het eind van de middag vertrekken vanuit de Oude Haven de tochten om walvissen te zien, die tot de betrouwbaarste van Europa horen dankzij de planktonrijke baai van Faxaflói.

Hoewel de naam doet denken aan een Vikingschip, stelt de Sólfar geen historisch 'drakkar' voor: de maker beschreef het eerder als de belofte van een nog te ontdekken land, met de boeg naar de zon gericht.

De boottochten voor walvissen vertrekken ook bij ruwe zee en bewolkte lucht: wie de tocht uitstelt in afwachting van een perfecte dag, loopt simpelweg het risico er tijdens zijn verblijf nooit een te zien.