Rabat: de Kasbah van de Oudaya aan de Atlantische Oceaan

Rabat, sinds 1912 de bestuurlijke hoofdstad van Marokko, heeft een rustiger tempo dan de andere grote steden van het koninkrijk, met een vesting aan de oceaan die eeuwen ouder is dan de huidige politieke rol van de stad.

Het centrum bezoek je gemakkelijk te voet langs de monding van de rivier de Bou Regreg.

Witte en blauwe huizen, smalle steegjes die onverwacht uitkomen op terrassen met uitzicht op de oceaan: de dag begint bij de Kasbah van de Oudaya, een vesting uit de twaalfde eeuw aan de monding van de rivier, nog steeds bewoond als elke andere wijk van de stad.

Op korte afstand, aan de andere oever van de rivier, zie je de Hassan-toren: in 1195 gaf sultan Yacoub al-Mansour opdracht tot de bouw ervan, zodat hij hoger zou worden dan die van de Koutoubia in Marrakech, maar zijn dood liet hem steken op vierenveertig meter, naast het Mausoleum van Mohammed V waar de laatste twee koningen van Marokko rusten.

Verder het binnenland van de stad in bereik je Chellah, een Merenidische necropolis uit de veertiende eeuw, gebouwd op de resten van de Romeinse stad Sala Colonia: witte ooievaars nestelen nu tussen de vervallen minaretten, in een bijna verlaten tuin op een paar stappen van het bestuurlijke centrum van het land.

Om de route af te sluiten ga je niet naar binnen in het Koninklijk Paleis, de officiële residentie van de vorst, maar bewaken wachters in traditioneel uniform het toegangsplein, een bijna vanzelfsprekende fotostop voor wie er langskomt.

De ooievaars van Chellah keren elk jaar terug naar dezelfde vervallen minaretten, onverschillig voor het feit dat de koninklijke macht zich vele eeuwen geleden elders in de stad heeft gevestigd.

Het beste moment om ervan te genieten is de late namiddag, wanneer de witte en blauwe muren van de Kasbah oplichten in gouden licht en de vissers met de boten vol van de dag terugkeren naar de monding van de rivier.