Menorca: van talaiots tot turquoise baaitjes

Menorca, sinds 1993 een biosfeerreservaat van UNESCO, wisselt een aantal van de oudste prehistorische vindplaatsen van Europa af met turquoise baaitjes die minder zijn ontwikkeld dan op de naburige eilanden Mallorca en Ibiza.

Een huurauto blijft de praktischste manier om het eiland in één dag te doorkruisen.

In de natuurlijke haven van Maó, een van de grootste ter wereld, is de Britse erfenis van de achttiende eeuw nog steeds herkenbaar in de lokale gintraditie, die juist door de toenmalige Engelse bezetters werd geïntroduceerd.

Als je het eiland naar het westen doorkruist, kom je bij de Naveta d'Es Tudons, een grafkamer in de vorm van een omgekeerde scheepsromp uit ongeveer drieduizend jaar geleden, een van de oudste bouwwerken in Europa die nog overeind staan.

Verder bereik je Ciutadella, tot de komst van de Engelsen de hoofdstad van het eiland, met een gotische kathedraal die op een oude moskee is gebouwd en steegjes met een duidelijk Moorse sfeer.

Aan het eind van de middag bieden de turquoise wateren van Cala Macarella, aan de zuidkust, een van de laatste duiken van de dag voordat je teruggaat.

De talaiotcultuur die de Naveta d'Es Tudons bouwde, liet geen geschreven documenten na: een groot deel van wat men weet over haar begrafenisgebruiken wordt alleen afgeleid uit de voorwerpen die erbinnen begraven zijn gevonden.

De lokale gin, nog steeds gemaakt volgens recepten uit de achttiende eeuw, blijft een van de weinige concrete nalatenschappen van de Britse bezetting die de overgang van het eiland naar de Spaanse kroon hebben overleefd.