Jeju: vulkanen, lavagrotten en duikende vrouwen van de zee

Jeju, een vulkanisch eiland voor de kust van het Koreaanse schiereiland, draait om de Hallasan, de hoogste berg van Zuid-Korea, en om een traditie van duikende viswijven die door UNESCO is erkend als immaterieel werelderfgoed.

Een huurauto blijft de meest praktische manier om de stops te verbinden, die over het hele eiland verspreid liggen.

Seongsan Ilchulbong, de 'zonsopgangspiek', is een vulkanische krater met uitzicht op de oceaan, ontstaan door een onderzeese uitbarsting ongeveer vijfduizend jaar geleden, nu bereikbaar via een korte klim die een van de meest gefotografeerde panorama's van Korea biedt.

De lavagrot van Manjanggul, een van de best bewaarde lavatunnels ter wereld, loop je ongeveer een kilometer door, langs lavastalactieten en een natuurlijke zuil van zeven meter hoog, een van de grootste die ooit in een vulkanische buis is gedocumenteerd.

Aan de rotsachtige kusten kom je nog steeds de haenyeo tegen, de duikende vrouwen die al eeuwen zonder zuurstoffles op één adem schelpdieren en zeewier vangen, een beroep dat van moeder op dochter wordt doorgegeven en nu bijna alleen nog door oudere vrouwen wordt uitgeoefend.

Het Jeju Folk Village reconstrueert traditionele huizen van lavasteen en rijststro en laat bouwtechnieken zien die specifiek zijn bedoeld om bestand te zijn tegen de constante winden van het eiland.

De haenyeo, die nog steeds zonder moderne uitrusting duiken, vertellen over een verhouding tot de zee die het massatoerisme op het eiland niet helemaal heeft kunnen uitwissen.

Tussen een vulkanische krater en een lavabuis blijft Jeju in de eerste plaats een eiland dat uit vuur is geboren en daarna geduldig door water is gevormd.