Djerba: synagogen en Berberarchitectuur

De dag begint bij de synagoge van El Ghriba, die volgens de lokale overlevering teruggaat tot vóór de verwoesting van de eerste Tempel van Jeruzalem: ze is een van de oudste ter wereld en trekt elk jaar met Lag BaOmer joodse pelgrims uit de hele wereld.

Als je naar het midden van het eiland gaat, kom je in het doolhof van witte steegjes van Houmt Souk, de belangrijkste plaats van Djerba, waar de lokale Berberarchitectuur het decor vormt voor de dagelijkse handel in keramiek, zeespons en stoffen.

In de dorpen eromheen kenmerken dikke muren en lage minaretten in de vorm van wachttorens de versterkte moskeeën van het eiland, die vroeger ook dienden als toevluchtsoord tegen piratenaanvallen vanaf zee.

In de middag is het handig om naar de oostkust te gaan, waar fijn zand en ondiep water langs bijna ononderbroken kilometers, waaronder Sidi Mahres, sinds de jaren zestig de toeristische ontwikkeling van het eiland hebben gevoed.

In de keramiekwerkplaatsen rond Houmt Souk blijven de ovens de hele dag aan, en de geur van gebakken klei vermengt zich met die van de zee zodra je de steegjes uitloopt richting kust.

De traditionele huizen van het eiland, de menzel, liggen vaak verscholen achter hoge witte muren tussen olijfgaarden en palmbossen, volgens een woonmodel dat de privacy van het gezin boven de straat stelt.