Catania: barok aan de voet van de Etna

De dag begint op de Piazza del Duomo, gedomineerd door een olifant van lavasteen met daarop een Egyptische obelisk, die het niet-officiële symbool van de stad is geworden.

Vlak achter de kathedraal brengen het geroep van de verkopers en kraampjes die al generaties hetzelfde zijn elke ochtend de Pescheria-markt tot leven.

Vanaf hier begint ook de Via Etnea, die over meer dan drie kilometer recht op de vulkaan afloopt en de silhouet ervan op de achtergrond omlijst telkens als het weer het toelaat.

Verborgen tussen de gebouwen van het centrum, niet ver daarvandaan, sluit een Romeins theater het bezoek af met zijn lavastenen tribunes die de middeleeuwse en barokke bebouwing hebben overleefd die letterlijk bovenop de ruïnes is gegroeid.

Dezelfde lava die Catania al eeuwen bedreigt, is die waarmee de stad zich telkens weer herbouwt: een gevaarlijk materiaal dat bijna uit noodzaak haar belangrijkste bouwmateriaal is geworden.

In de nachten van de hevigste activiteit is de rode gloed van de Etna ook vanuit het centrum van Catania duidelijk te zien, op meer dan vijfentwintig kilometer hemelsbreed van de top.