Bangalore tussen tuinen en koninklijke paleizen

Bangalore, de technologiehoofdstad van India, bewaart onder het verkeer en de softwarewolkenkrabbers een ziel als 'tuinstad', gewild door de maharadja's van Mysore die de stad eeuwenlang bestuurden.

Vanwege de afstanden tussen de wijken heb je een groot deel van de dag een tuktuk of een auto nodig.

De Lalbagh-tuin, ruim tweehonderd acres, in de achttiende eeuw in opdracht van heerser Hyder Ali aangelegd en later uitgebreid door zijn zoon Tipu Sultan, herbergt een van de oudste serres van glas en ijzer in Azië, nog steeds locatie van tweejaarlijkse bloemententoonstellingen.

Het Bangalore Palace, in 1887 gebouwd in Tudor-revivalstijl naar het voorbeeld van Windsor Castle, is nog steeds eigendom van de koninklijke familie van Mysore en stelt enkele zalen open voor publiek, tussen originele meubels en jachttrofeeën.

Het Cubbon Park, driehonderd acres groen in het hart van de koloniale stad, verbindt verschillende overheidsgebouwen in Indo-Saraceense stijl met elkaar, waaronder de staatsbibliotheek en het Hooggerechtshof van Karnataka.

De ISKCON-tempel, op de heuvel van Hare Krishna, verenigt traditionele Dravidische tempelarchitectuur met moderne elementen van glas en staal, met een gouden koepel die vanuit een groot deel van de stad te zien is.

Een paleis geïnspireerd op Windsor en een Hare Krishna-tempel van glas en staal vertellen over twee tegengestelde impulsen van dezelfde stad: aan de ene kant kijken naar het koloniale Europa, aan de andere kant de hindoetraditie opnieuw uitvinden.

De Lalbagh, ouder dan beide, blijft het vaste punt waaromheen Bangalore zichzelf is blijven herdefiniëren zonder het ooit plat te gooien.