Kiruna: de stad die verhuist om niet weg te zakken

De LKAB-mijn, de grootste ondergrondse ijzermijn ter wereld, biedt rondleidingen die honderden meters onder het oppervlak afdalen, tussen mijngangen die nog in gebruik zijn.

Op loopafstand is de kerk van Kiruna, aan het begin van de twintigste eeuw van hout gebouwd in de vorm van een Samische tent, onlangs gedemonteerd en verplaatst naar de nieuwe locatie van de stad.

Daarna bezoek je het stadhuis, dat ook stuk voor stuk is verplaatst naar het nieuwe stadscentrum vanwege de mijnbouwverzakkingen.

Op heldere nachten tussen eind augustus en april is het noorderlicht hier dankzij de arctische breedtegraad met een van de hoogste frequenties ter wereld te zien.

Het hele centrum van Kiruna wordt geleidelijk enkele kilometers verder naar het oosten herbouwd, een stedenbouwkundig project dat nergens ter wereld bestaat en dat wordt ingegeven door de noodzaak om niet weg te zakken in de mijngangen die precies onder de oorspronkelijke gebouwen zijn gegraven.

De mijn van Kiruna produceert al meer dan een eeuw onafgebroken ijzer, en de geschatte reserves zouden de winning nog enkele decennia kunnen garanderen.