Hangzhou: het Westmeer en de boeddhistische tempels

Marco Polo noemde Hangzhou de mooiste en edelste stad ter wereld: ook nu nog bouwt de stad haar identiteit op rond het Westmeer, dat door eeuwen Chinese schilderkunst en poëzie is bezongen.

Een wandeling langs de oevers, afgewisseld met een korte boottocht, volstaat om een groot deel van de dag te vullen.

Het Westmeer, sinds 2011 UNESCO-werelderfgoed, wordt doorkruist door dijken voor voetgangers die al in de 9e en 11e eeuw door ambtenaar-dichters zijn aangelegd, onder andere de Su Causeway, omzoomd door bomen die in de lente bloeien.

De Lingyintempel, een van de belangrijkste boeddhistische tempels van China, ligt tussen kalkstenen heuvels met honderden rotssculpturen uit de Song-dynastie, verscholen tussen grotten en bospaden.

De Zeshamonieënpagode, in 970 gebouwd om de getijden van de Qiantang-rivier te bedaren, heeft binnenin een houten constructie van dertien verdiepingen achter een gevel die van buiten er maar zeven laat zien.

De wijk Hefang Street, een voetgangersstraat in Song-stijl die in de 19e eeuw is herbouwd, verkoopt nog steeds lokale thee, handbeschilderde waaiers en de typische zoetigheden uit de traditie van Zhejiang.

De dijken van het Westmeer zijn gebouwd door dichters die bestuurder werden: weinig plaatsen ter wereld dragen zo rechtstreeks het stempel van een literaire gevoeligheid in hun infrastructuur.

De thee die vandaag in Hefang Street wordt verkocht, groeit op dezelfde heuvels die die verzen inspireerden, een draad die het Hangzhou van Marco Polo verbindt met dat van wie er nu wandelt.