Elektronische reisautorisaties: wat je moet weten

ESTA, ETA en eVisa: drie verschillende systemen

Een elektronische reisautorisatie vereist geen uitgebreide aanvraag of consulair gesprek: het is een voorafgaande controle van de gegevens van de reiziger, die worden afgezet tegen veiligheidsdatabases. Het bekendste systeem is de Amerikaanse ESTA, die vereist is voor burgers van de 42 landen die deelnemen aan het Visa Waiver Program voor toeristische of zakelijke verblijven tot 90 dagen: de ESTA blijft twee jaar geldig (of tot het paspoort verloopt, als dat eerder is) voor meerdere inreizen, en sinds 2025 is het totale tarief gestegen naar 40 dollar. Een vergelijkbaar systeem is de ETA van het Verenigd Koninkrijk, die sinds 2025 verplicht is voor alle bezoekers die geen visum nodig hebben, ook EU-burgers: sinds 8 april 2026 kost hij 20 Britse pond (ongeveer 23 euro) en is hij twee jaar geldig voor meerdere inreizen, gekoppeld aan het paspoort waarmee de aanvraag is gedaan. Anders is de eVisa: hoewel je hem online aanvraagt, is het een echt visum, met uitgebreidere documentvereisten, zoals een gedetailleerd reisschema of het bewijs van een geboekt verblijf.

ETIAS: het Europese systeem, nog niet actief

De Europese Unie ontwikkelt een eigen vergelijkbaar systeem, de ETIAS, bedoeld voor burgers van derde landen die geen visum nodig hebben en het Schengengebied binnenkomen (niet voor EU-burgers, voor wie er niets verandert). De lancering, die meermaals is uitgesteld, was vastgesteld voor het vierde kwartaal van 2026, maar dat doel is medio juli 2026 van de officiële website gehaald en de pers spreekt nu over 2027, zonder officiële bevestiging. De website van de Europese Unie meldt op dit moment dat «ETIAS momenteel niet operationeel is en aanvragen voor een reisautorisatie niet worden geaccepteerd»: wie online diensten tegenkomt die beloven «nu ETIAS aan te vragen», heeft dus hoogstwaarschijnlijk te maken met een niet-officiële website.

De koppeling met het paspoort en de werkelijke kosten

Een gemeenschappelijk element van deze systemen is de koppeling met het paspoortnummer waarmee ze zijn aangevraagd: wie het document tijdens de geldigheid van de autorisatie vernieuwt, moet nagaan of een nieuwe aanvraag nodig is, anders loopt hij het risico op instapweigering wegens niet-overeenkomende gegevens bij de controles van de luchtvaartmaatschappij. Wat de kosten betreft, blijven de officiële tarieven bescheiden (tientallen euro's of dollars per persoon): elk veel hoger betalingsverzoek, vooral op sites die het uiterlijk van een overheidsportaal nabootsen, moet alarmbellen doen rinkelen over de legitimiteit van de gebruikte dienst.

Controleer voordat je betaalt op een site die een «reisautorisatie» voor Europa aanbiedt, of dat systeem werkelijk al actief is: op dit moment zijn dat alleen ESTA (Verenigde Staten) en UK ETA (Verenigd Koninkrijk), terwijl de Europese ETIAS nog op een definitieve lanceringsdatum wacht.